Warsztat wykorzystuje metody generatywne oraz narzędzia foresightu strategicznego i projektowania spekulatywnego do namysłu nad zdatnością Metropolii GZM do zamieszkania — dla ludzi, ale przede wszystkim dla jej nieludzkich użytkowników. Dziki i sarny na terenach pokopalnianych, jerzyki i nietoperze w stropodachach modernizowanych bloków, rośliny pionierskie na hałdach, ryby w uregulowanych rzekach, koty wolno żyjące w piwnicach — każda z tych grup ma własne warunki, na jakich metropolia nadaje się dla niej do życia, i każda z nich traci je lub zyskuje w wyniku decyzji podejmowanych bez jej udziału.
Wspólnie przyjrzymy się temu, co czyni to miejsce zdatnym do zamieszkania i dla kogo. Zapytamy, jak wygląda region z perspektywy różnych jego użytkowników, czyje warunki życia poprawiają się kosztem czyich, i co musiałoby się zmienić, żeby zdatność do zamieszkania planować dla wszystkich mieszkańców, a nie wyłącznie dla ludzi. Pracując w grupach, przyjmiemy perspektywę wybranych nieludzkich użytkowników i opracujemy scenariusze wspólnego zamieszkiwania metropolii wraz z konkretnymi postulatami pod adresem jej instytucji.
Udział nie wymaga specjalistycznej wiedzy ani wcześniejszego doświadczenia warsztatowego.
Warsztaty skierowane są do osób związanych z designem, architekturą, kulturą i sektorem publicznym, a także do osób pracujących ze zwierzętami i przyrodą w metropolii — weterynarzy i behawiorystów, przyrodników i ornitologów, opiekunek i opiekunów kotów wolno żyjących, aktywistek i aktywistów, pracowniczek i pracowników schronisk, ogrodów i zieleni miejskiej. Zapraszamy wszystkie osoby zainteresowane przyszłością wspólnego zamieszkiwania regionu.
Liczba miejsc: 15.